چشمه باداب سورت - اورست - دامغان

منبع : www.orost.ir

پناهگاه حیات وحش موته

پناهگاه حیات وحش موته

 

پناهگاه حيات وحش موته

پناهگاه حيات وحش به محدوده‌اي از منابع طبيعي كشور اعم از جنگل، مرتع، محيط هاي آبي يا كوهستان اطلاق مي‌شود كه داراي زيستگاههاي طبيعي نمونه و شرايط اقليمي خاص براي جانوران وحشي بوده و به منظور حفظ و يا احياي اين زيستگاهها تحت حفاظت قرار مي‌گيرند.

از جمله قوانين زيست محيطي كه در اين مناطق اعمال مي‌شود:

قطع اشجار، بوته كني، زغال‌گيري، تجاوز و تخريب محيط زيست و بطوركلي هر عملي كه موجب از بين رفتن رستنيهاو تغيير زيست بوم شود ممنوع است.

تعليف دام فقط براساس مميزي مراتع و تعيين ظرفيت در اين منطقه با كنترل و نظارت مأمورين مجاز است.

شكار و صيد در اين مناطق فقط از طريق پروانه ويژه مجاز است.

استفاده از معادن فقط براساس موافقتنامه مورخ 1354 بين سازمان حفاظت محيط زيست و وزارت صنايع و معادن مجاز است.

تعليف دام در محدوده‌هاي امن طبق موافقتنامه مورخ 1362 بين سازمان حفاظت محيط زيست و سازمان جنگلها و مراتع ممنوع است.

بهره‌برداري از اين مناطق، نظير (جاده سازي، كانال كشي، احداث ساختمان، حفر چاه و ...) داراي ضوابط مشخصي نبوده و براساس ارزيابي اثرات توسعه صورت مي‌گيرد و تابعي از نظرات كارشناسي است.

موقعيت جغرافيايي پناهگاه حيات وحش موته:

اين منطقه بين عرضهاي جغرافيايي ً20 و 33 تا ً55 و 33 شمالي و طولهاي جغرافيايي ً30 و 50 تا ً10 و 51 شرقي به مركزيت روستاي موته در 270 كيلومتري جنوب تهران قرار دارد، به طوري كه جاده اصفهان ـ تهران از شرق آن گذشته و شهر ميمه در 45 كيلومتري جنوب غربي آن واقع است.

تـاريـخـچـه:

پس از تشكيل كانون شكار ايران در سال 1343، محدوده‌اي با وسعت 343940 هكتار شامل دشتها، ارتفاعات و مراتع، واقع در حوزه استحفاظي استانهاي اصفهان و مركزي به عنوان منطقه حفاظت شده موته انتخاب و در سال 1346 با تشكيل سازمان شكارباني و نظارت بر صيد، به تصويب شوراي عالي شكارباني و نظارت بر صيد آن زمان رسيد. در سالهاي پس از پيروزي انقلاب، سازمان حفاظت محيط زيست تغييراتي در حد و حدود منطقه داد و در تاريخ 21/6/61 با مساحت حدود 220000 هكتار به منطقه حفاظت شده تبديل گشت و سرانجام براساس مصوبه مورخ 7/12/69 شوراي عالي محيط زيست با همين وسعت به پناهگاه حيات وحش ارتقاي سطح يافت.

در هر پناهگاه حيات وحش، به منظور احياي وضعيت طبيعي اين مناطق 25 درصد از مساحت آن توسط سازمان حفاظت محيط زيست به عنوان محدوده امن تعيين و اعلام مي‌گردد. در اين محدوده‌ها ورود و چراي دام اهلي ممنوع است، ضمناً ورود اشخاص و ايجاد هرگونه تأسيسات بدون اخذ مجوز رسمي از سازمان حفاظت محيط زيست ممنوع خواهد بود. با توجه با توافقنامه‌ها و نقطه نظرات كارشناسي با رعايت مسائل اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي مناطقي را در محلهاي معروف به شور رباط ترك، شور آب باريك و سي كلفتي بدين منظور در نظر گرفته كه جمعاً در حدود 37000 هكتار از كل اراضي پناهگاه بوده و قابل توسعه و افزايش تا سطح حدود 44000 هكتار مي‌باشد.

توپوگرافي منطقه:

محدوده پناهگاه حيات و حش موته از دو بخش دشتي و كوهستاني تشكيل شده كه بلندترين ارتفاع آن از سطح دريا در حدود 3000 متر و حداقل ارتفاع در اين منطقه 1900 متر مي‌باشد. ارتفاعات موته شامل دو رشته كوه است و فاصله بين اين دو رشته كوهها را دشتهاي جلگه‌اي و شوره‌زار تشكيل مي‌دهد.

خصوصيات آب و هوايي:

اين منطقه در تقسيمات آب و هوايي از آب و هواي نيمه باراني و سرد تبعيت دارد. حداكثر بارندگي در سال 350 ميليمتر و بيشترين بارندگي در فصل زمستان و بهار مي‌باشد. درجه حرارت متوسط در دشتهاي اين منطقه 4/39 درجه سانتيگراد در تابستان و در سردترين ماههاي سال به 5/11 تا 5 درجه زير صفر مي‌رسد.

منابع آبي:

بيش از 250 منبع آبي اعم از چاه قديمي، قنات و چشمه دائمي در موته وجود دارد كه بيش از 150واحد از اين منابع را چشمه‌ها تشكيل مي‌دهد از قبيل: چشمه سنجده، دستار، بيد، دربند، شور، آب باريك، چشمه‌نيا، قلعه‌سياه، ريز آب، جاجرمي، قيقوجه، گزرتو، گل‌بيدك، رزبيده، دمه، سيكلفتي، مرواريد و ... . براي تأمين آب مورد نياز وحوش در مناطق امن اقدام به ساخت آبشخورهاي دست ساز در نقاط حساس اكولوژيك گرديده كه منابع آبي آن چشمه‌ها و چاههاي قديمي است، كه آب به وسيله لوله يا نصب تلمبه بادي به آنها هدايت مي‌شود.

حيات وحش جانوري:

اين منطقه بهترين زيستگاه آهو در ايران است كه براي رشد، تكثير و جلوگيري از انقراض آهوها اختصاص يافته‌ است. شرايط مساعد زيستي براي اين گونه پستاندار در دشتها و شوره‌زارهاي منطقه توأم با حفاظت، ادامه زندگي را براي اين حيوان زيبا هموار ساخته و به عنوان گونه جانوري شاخص منطقه از آن ياد مي‌شود. وجود تپه ماهورها، تل‌ها و دشتهاي كوهستاني در موته امكان زندگي را براي گونه قوچ و ميش و صخره‌ها و ارتفاعات صعب العبور، زيستگاه خوبي را براي ادامه حيات كل و بز پديد آورده است.

انواع زيادي از گونه‌هاي پرندگان بومي و غير بومي نيز در اين منطقه وجود دارد از قبيل: كبك، تيهو، بلدرچين، هوبره و همچنين از خانواده‌هاي سار، كلاغ، سسك، دم جنبانك، عقاب، جغد، زنبورخوار، سهره و سارگپه نيز گونه‌هايي وجود دارد. در زمان مهاجرت، پرندگان مهاجر بسياري در اين منطقه خصوصاً اطراف رودخانه شور و گزستانها توقف نموده و در اين منطقه استراحت كوتاهي مي‌كنند.

از خزندگان و خانواده مارمولك‌ها مي‌توان خانواده‌هاي جكو، آگاما و لاسرتا را نام برد. از مارهاي سمي به مار جعفري، افعي، مار شاخ‌دار، از مارهاي نيمه سمي به تيرمار، افعي پلنگي، يله مار و از مارهاي غير سمي به تــوله مـار، مار قيطاني، مارگرگي و كورمار مي‌توان اشاره كرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دشت آهوان طلایی ایران  (منطقه حفاظت شده موته میمه اصفهان )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمونه ای از قوچ و میش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمونه ای از یوز پلنگ موجود در  محیط زیست منطقه موته میمه اصفهان

پوشش گياهي:

بر اساس اطلاعات موجود در منطقه موته تا كنون بيش از 300 گونه گياهي مرتعي كه ارزش علوفه‌اي، دارويي و صنعتي دارند شناسايي شده است. از نظر تيپ گياهي قسمت اعظم پناهگاه حيات وحش موته مخصوصاً صافيها، تپه ماهورها و مناطق جلگه‌اي را جامعه درمنه و گون تشكيل مي‌دهد كه در فضاي بين آنها گياهان شور پسند و همچنين گياهان خوش خوراك و ديگر نيز رويش دارند.

از درختان و درختچه‌هاي اين منطقه مي‌توان بادامك، بنه، تنگرس، قيچ، گز و انجير را نام‌برد و از بوته‌هاي شاخص مي‌توان به درمنه، جاز، انواع گون‌ها، فرفيون، كلاه ميرحسن و ريش بز اشاره كرد.

گیاهان موجود در محیط زیست موته میمه اصفهان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 سریشم  serishom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 زنبق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خشخاش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تصاویری از چند گونه گیاهی که درمنطقه شکار ممنوع کرکس  استان اصفهان می رویند.

 

مشكلات و تعارضهاي موجود:

ـ وجود معادن در منطقه و تخريب‌هاي ناشي از فعاليت آنها.

ـ وجود جاده‌هاي اصلي بين شهري (جاده گلپايگان و جاده اصفهان ـ تهران) و جاده‌هاي روستايي در منطقه كه موجب تردد وسايل نقليه و اثرات منفي در آرامش وحوش مي‌شود.

ـ تعليف غير مجاز دامها و واگذاري قسمتي از عرصه‌هاي طبيعي منطقه و تبديل آن به اراضي كشاورزي از طريق هيئت واگذاري زمين و تحميل آنها به منطقه.

ـ شكار غير مجاز

تحقيقات:

درحال حاضر مطالعات طرح جامع پناهگاه حيات وحش موته در حال انجام است كه نتايج آن به زودي در اختيار سازمان محيط زيست قرار خواهد گرفت

پناهگاه حيات وحـش قميشلو

 

پناهگاه حيات وحش قمشلو يکی از منحصر بفردترين زيستگاه های حيات وحش در کشور به شمار می رود و درکنار پناهگاه حيات وحش موته (که در همسايگی آن واقع شده) بالاترين تراکم سُمداران ازقبيل آهو و قوچ و ميش را در خود نگاه می دارد. بخشی از جمعيت گرگ ها بين اين دو منطقه در رفت و آمد بوده و انجمن يوزپلنگ ايرانی درنظر دارد تا به منظور ارتقای کيفی اين مطالعه، پژوهش هايی را نیز در منطقه موته انجام دهد. شايان ذکر است که موته در گذشته يکی از زيستگاه های يوزپلنگ در کشور به شمار می آمده و اخيرا نيز گزارش های مستندی از زيست اين جانور در اين منطقه بدست آمده است.

 

تعريف پناهگاه: پناهگاه حيات وحش به محدوده‌اي از منابع طبيعي كشور اعم از جنگل، مرتع، محيطهاي آبي يا كوهستان اطلاق مي‌شود كه داراي زيستگاههاي طبيعي نمونه و شرايط اقليمي خاص براي جانوران وحشي بوده و به منظور حفظ و يا احياي اين زيستگاهها تحت حفاظت قرار مي‌گيرند. پناهگاههاي حيات وحش در وسعتي برابر مساحت خود داراي مناطق امن هستند.

پناهگاه حيات وحـش قميشلو:

پناهگاه حيات وحش قميشلو در شمال غربي اصفهان در فاصله 25 كيلومتري اصفهان و 15 كيلومتري شهر تيران و در محدوده جغرافيايي ً27 و 51 تا 51 و عرض جغرافيايي ً5 و 33 تا ً43 و 32 واقع است. اين منطقه از غرب به روستاهاي حسين آباد و تندران، از شرق به جهاد آباد و روستاهاي دو شهر دهق و علويجه و از سمت جنوب به دربند و از شمال به جاده آسفالته اصفهان ـ علويجه منتهي مي‌گردد. پناهگاه حيات وحش قميشلو داراي آب و هواي معتدل متمايل به گرم بوده و در منطقه‌اي نيمه صحرايي واقع گرديده است.

تاريـخـچـه:

پناهگاه حيات وحش قميشلو در زمان قاجاريه يكي از بهترين شكارگاههاي اصفهان بوده كه مسعود ميرزا پسر بزرگ ناصرالدين شاه و حاكم اصفهان (ظل السلطان) در اين منطقه به شكار مي‌پرداختند اين منطقه زيستگاه مناسبي براي قوچ و ميش نژاد اصفهان ( Ovis orientalis esfahanica ) مي‌باشد علاوه بر اين گونه، گونه‌هاي با ارزش گياهي و جانوري در اين منطقه وجود دارد. در سال 1343 كانون شكار و صيد منطقه‌اي با وسعت 37 هزار هكتار را از شاهزاده‌هاي قاجاريه خريداري و به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام كرد در سال 1350 شورايعالي شكارباني و نظارت بر صيد همان مساحت 37 هزار هكتار را كه مشتمل بر سه منطقه امن بود به عنوان پناهگاه حيات وحش تصويب نمود در سال 1374 وسعت اين منطقه به 85750 هكتار افزايش يافت كه محدوده آن بر اساس مصوبه و نقشه دقيقاً تعيين گرديده است.

راههاي دسترسي:

جاده اصفهان ـ تهران پس از عبور از پل شاهين شهر به سمت جاده جهادآباد و پس از خروج از جهاد آباد در امتداد جاده شوسه شاه‌ماهور.

جاده اصفهان ـ تيران و جاده شهداي آن شهر و در امتداد آن تا دربند تيران، ورودي ديگري به پناهگاه است.

اقليم:

متوسط بارندگي ساليانه 190ـ180 ميلي‌متر مي‌باشد كه مشخصه منطقه خشك با بارندگي كم است. متوسط كمترين رطوبت 16 درصد در تابستان و متوسط بيشترين آن 76 درصد در فصل زمستان مي‌باشد. حداكثر درجه حرارات 5/41 درجه سانتيگراد در مردادماه و كمترين آن 5/18ـ درجه سانتيگراد در بهمن ماه است كه نتيجه اين مطالعات نشان مي‌دهد اقليم منطقه سرد و خشك است.

وضعيت توپوگرافي:

عرصه‌هاي طبيعي قميشلو را دشتها، كوهها و تپه ماهورهاي متعددي تشكيل مي‌دهد مهمترين ارتفاعات منطقه عمركوه، موستان، زنگاري، دم زرد، اتابكي، دربند، كپه پلنگ و دم دراز مي‌باشد.

منابع آبي:

بيش از 45 منبع طبيعي و احداثي آب شرب انساني، حيات وحش و كشاورزي در محدوده پناهگاه وجود دارد كه از منابع مختلف چاه، قنات و چشمه تأمين مي‌گردد. از مهمترين منابع آبي مي‌توان به چشمه كرالياس چشمه كهوك، چشمه موشي، چشمه سنجد ، چاه محمودي و چاه خرسك اشاره كرد.

مناطق امن پناهگاه حيات وحش قميشلو:

در حال حاضر پناهگاه داراي سه منطقه امن با مشخصات زير است.

منطقه امن كرالياس داراي وسعتي معادل 4712 هكتار كه زيستگاه مطلوب قوچ و ميش است.

منطقه امن زلول و لاسميان با وسعت 3102 هكتار.

منطقه امن سلاخي و كهوك با وسعت 2100 هكتار.

در حال حاضر مطالعاتي در خصوص افزايش سطح مناطق امن و تبديل آنها به پارك ملي در حال انجام است.

حيات وحش جانوري:

 

گرگ خاکستری ------------------------------------>

 

پستانداران:

قوچ و ميش اصفهاني به عنوان گونه غالب منطقه. آهوي ايراني، كل و بز، گرگ، شغال، روباه، كفتار، گوركن راه‌راه، كاراكال، پلنگ، تشي، خرگوش، موش، جربيل.

پرندگان:

قرقي، سارگپه، عقاب طلايي، كركس، دال، بالابان، شاهين، دليجه، تيهو، كبك، كبوتر چاهي، فاخته، قمري، سبزقبا، جغد كوچك، زنبور خورك، هدهد، هوبره (غير بومي يا مهاجر) و تعدادي پرندگان ريزجثه و گنجشك سانان .

خزندگان:

لاك پشت خشكي، آگاما، انواعي از جكوها و مارهاي سمي و غير سمي.

گياهان پناهگاه حيات وحش قميشلو:

در پناهگاه حيات وحش قميشلو حدود 350 گونه گياه شناسايي شده كه مربوط به 216 جنس و 62 تيره گياهي بوده و گونه‌هاي غالب آن را آرتميزيا و آستراگالوس تشكيل مي‌دهد. در مناطق امن به علت جلوگيري از چراي مفرط دامها و قرق، گونه‌هاي خوش خوراك رويش فوق‌العاده داشته و سطح بيشتري از مراتع را پوشانيده است.. گياهان منطقه از لحاظ دارويي و صنعتي داراي اهميت زيادي هستند.

برنامه‌هاي عمراني منطقه:

به منظور احيا و توسعه مناطق حساس اكولوژيك و به ويژه مناطق امن، اقدامات مؤثري از بدو حفاظت تاكنون اعمال گرديده كه اهم آنها عبارتند از :

بهسازي چشمه سارهاي حياتي جهت استفاده انساني و وحوش.

احداث بيش از 30 آبشخور.

احداث منبع ذخيره آب براي جبران كاهش آب در فصل تابستان در مناطق امن.

اجراي طرحهاي آبرساني از منابع اصلي به آبشخورهاي احداثي.

نصب دو دستگاه تلمبه بادي در مناطق امن .

ايجاد سدخاكي در دهنه الهي‌آباد، دره حمام، دهنه كنده سلطاني، تنگ كهوك، نجف‌آبادي و ورپشت و باغكها.

ترميم جاده‌هاي جيپ رو.

تجهيز و ترميم باغ قميشلو براي حفظ آثار تاريخي موجود در آن، در حال حاضر طرح ترميم و بازسازي قلعه قميشلو و همچنين طرح جامع قميشلو در حال انجام است.

منطقه حفاظت شده گلول و سرانیSarany :

منطقه حفاظت شده گلول و سرانیSarany  :

 

   این منطقه که با مساحت 15895 هکتار در سال 1350 حفاظت شده اعلام شده بود در سالهای 1355 تا 1361 نیز به عنوان پارک ملی تحت مدیریت قرار گرفت. ناحیه ای است کوهستانی در استان خراسان شمالی که با کشور ترکمنستان نیز هم مرز است . دامنه ارتفاع 1400 تا 2900 متر، دما و بارندگی متوسط سالیانه 8 درجه سانتیگراد و 450 میلیتمر، منطقه را دارای اقلیم مدیترانه ای معتدل نموده است. بخش وسیعی از منطقه را جنگلهای ارس با زادآوری طبیعی مطلوب تشکیل می دهد که از شرق به غرب بر تراکم آنها افزوده می شود . سرانی یکی از
ذخیره گاههای ژنتیکی درخت ارس و قوچ و میش اوریال به شمار می آید. بیش از 160 گونه گیاهی و 120 گونه جانوری در منطقه شناسایی شده است. گونه هایی چون بادام، انجیر وحشی، گوجه وحشی، زرشک، گون، درمنه، کلاه میرحسن، علفبره، چای کوهی، گاوزبان و چمن گندمی کرکدار به همراه پوشش گیاهی عمده منطقه را تشکیل می دهند . گونه های مهم جانوری منطقه عبارتند از قوچ و میش اوریال، بز و پازن، پلنگ، گربه وحشی، گراز ، گربه پالاسی، سمور سنگی، تشی، دو پای فرات، پایکا، خفاش گوش موش کوچک، خرگوش، کبک، کبک دری، تیهو، دلیجه ، چکاوک، باقرقره، سهره، لاک پشت خزری، و گیاهی زیاد چشمه های متعدد و دره های عمیق و زیبا، زمینه فعالیتهای علمی، پژوهشی و گردشگری را در منطقه فراهم نموده است.

 

منطقه حفاظت شده قره خود :

منطقه حفاظت شده قرخود

 درغرب مانه و سملقان  »  و شامل مکانهای ذیل می باشد ‌»

 غار بی بی قرخود  *غار دره شفت * غار سولی قواخ*  دره اسپاکو زوی جندان  *  آبشار کاستان  * قلعه حسن بیگ * کلیسای اسپا خو* قلعه سنگی * رباط قلعه خرابه بادبر * صخره باغی

 

ادامه نوشته

مطالب مذکور مربوط به مناطق حفاظت شده استان آذربایجان غربی بوده و ماخذ ان نیز سایت اداره کل حفاظت محیط زیست استان آذربایجان غربی می باشد.

منطقه حفاظت شده مراکان و منطقه جنگلی حفاظت شده میر آباد سردشت

منطقه حفاظت شده مراکان و منطقه جنگلی حفاظت شده میر آباد سردشت :

    

تاريخچه و موقعيت جغرافيايي

در تاريخ 20/7/1344 مراكان و يكانات بعنوان منطقه حفاظت شده تصويب گرديد و پس از آگهي تحت حفاظت قرار گرفت . در سال 1346 منطقه يكانات از مراكان جدا گشت و مراكان با وسعتي معادل 92715 هكتار بر اساس مصوبه شماره يك شوراي عالي شكارباني و نظارت بر صيد در تاريخ 2/6/1346 بعنوان منطقه حفاظت شده به تصويب رسيد . تا قبل از سال 1346 به علت چراي بي رويه احشام ، قطع اشجار ، شكار غير قانوني و تبديل علفزارها به زمين هاي كشاورزي ، تخريب اراضي مختلف منطقه به شدت رو به فزوني گشت ولي در سال 1346 پس از برخورداري از عنوان حفاظت شده و سعي و كوشش شكار بانان پوشش گياهي منطقه احيا گرديد و جمعيتهاي حيات وحش منطقه رو به فزوني نهاد به طوريكه در سال 1356 حدود 3000 راس كل و بز و 4000 راس قوچ و ميش در اين منطقه شمارش گرديد ولي متاسفانه در اوايل انقلاب شكوهمند اسلامي عده اي از افراد سود جو و فرصت طلب با اسلحه هاي غير مجاز به شكار حيوانات پرداختند ، مراتع به صورت غير مجاز و با تراكم بيش از حد دام تعليف گرديدند، در مقياس وسيعي بسياري از اراضي به زير كشت انواع محصولات رفتند . ولي در سالهاي آتي با حمايتهاي قانوني و مراقبتهاي شبانه روزي وضعيت زيستگاهها بهبود يافت و بر جمعيت جانوران وحشي افزوده شد و همانند بسياري از مناطق تحت حفاظت ديگر ، 20 % منطقه در قالب سه منطقه امن به منظور حفظ گونه هاي گياهي و جانوري با همكاري اداره كل منابع طبيعي استان مورد حفاظت شديد قرار گرفت . در حال حاضر منطقه حفاظت شده مراكان با حدود 40 سال سابقه حفاظت قانوني يكي از قديمي ترين مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محيط زيست كشور به شمار مي رود . چنين قدمت طولاني در امر حفاظت بيانگر نقش و ارزشهاي والاي زيست محيطي اين منطقه در شمال غرب كشور به شمار مي رود .

منطقه حفاظت شده جنگلی میر آباد سردشت

منطقه حفاظت شده مراکان              

 

 

ادامه نوشته

مناطق حفاظت شده زيست محيطي : ( sanctuaries )

       موقعيت جغرافيايي و طبيعي استان به ويژه وجود ارتفاعات بلند با منابع آبي و پوشش گياهي غني و درياچه طبيعي باعث پيدايش حيات وحش از جمله گوزن زرد، قوچ، ميش، آهو، انواع پرندگان، به خزندگان آبزي چون كبك، كبوتر، حواصيل، درنا، غاز پيشاني سفيد، فلامينگو، پليكان، عقاب طلايي، غاز خاكستري، آنقوت، تنچه، قرقي، جغد قهوه اي در اين استان شده است كه يكي از معروف ترين مناطق حفاظت شده زيست محيطي استان پارك ملي درياچه اروميه بوده كه محل استراحت، پي ريزي، تخم گذاري و پرورش جوجه انواع پرندگان بومي و مهاجر آبزي چون فلامينگو، پليكان، نوك قاشق و غيره مي باشد.

جهت اطلاع بیشتر

این مطالب مربوط به مناطق تحت مدیریت استان خراسان جنوبی می باشد ومطالب آن از سایت اداره کل حفاظت محیط زیست استان خراسان جنوبی اخذ شده است.

منطقه پيشنهادي حفاظت شده شاسكوه

منطقه پيشنهادي حفاظت شده شاسكوه

- نام منطقه: شاسکوه ( پيشنهادي حفاظت شده)

 

2- موقعيت جغرافيايي:منطقه شاسکوه بين "10 ΄31 ˚59 و ً˝15 ΄59 ˚59  طول شرقي و ˝00 ΄36 ˚33 و  تا ˝00  ΄55˚33  عرض شمالي واقع گرديده است. از نظر تقسيمات کشوري در شهرستان قاين واقع شده است .

 

    

3 – وسعت(به هکتار) و دامنه تغييرات ارتفاع:

وسعت منطقه ۷۱۴۱۰هكتار و حداکثر ارتفاع منطقه 2823 متر مي باشد.

4 – وضعيت طبيعي(توپوگرافي، اقليم، منابع آبي):

توپوگرافي منطقه: منطقه عمدتاً از تپه ماهور ،کوهها و صخره هاي مرتفع تشکيل شده و داراي چشمه سارهاي زيادي است . که در سطح منطقه پراکنده شده و چندين آبشخور در آن ساخته شده است .

5 -  پوشش گياهي:

سيماي عمومي مناطق کوهستاني را بنه و خينجوک و درمنه تشکيل مي دهد .

علاوه بر آن گونه هاي مختلف گياهي در منطقه وجود دارد که ارزش اکولوژيکي ، حفاظتي ،دارويي و تغذيه اي دارند که تعداد محدودي با ارزشهاي مختلف را ذکر مي کنيم :

 

    6- حیات وحش منطقه :

پستانداران منطقه :

کل و بز، قوچ و ميش،  آهو،  گرگ، کفتار، شغال، روباه، سمور، تشی، خرگوش، گربه وحشی، روباه شنی، کاراکال، خارپشت ايرانی، خارپشت گوش بلند، خفاش نعل اسبي بزرگ، خفاش بال سفيد،  ول، حفارايرانی، جردايرانی، جربيل بزرگ، جربيل هندی، پامسواکی بزرگ، پايکاو...

پرندگان منطقه :

هوبره، زاغ بور، کوکر (سينه سياه و سينه سفيد )،کبک، تيهو، بالابان، بحری، شاهين، کرکس، هما، دليجه، عقاب طلايي، عقاب صحرايي، سارگپه معمولی، سبزه قبا، زنبورخوار(معمولی و گلو خرماِِيي )، پرستو شکم سفيد، سسک درختی کوچک، سسک نيزار، توکای باغی، طرقه آبی، طرقه کوهی، سنگ چشم، کلاغ ابلق، کلاغ نوک سرخ، کلاغ سياه (غراب)، زاغی، سار، گنجشک سانان، جغد کوچک، شاه بوف، مرغ حق جنوبی، قمری، کبوتر، چلچله بيابانی، چلچله، چکاوک (کاکلی ، طوقی ، کوچک )، هدهد، شبگرد هندی، مگس گير راه راه، سسک (بيابانی ، جنبان )، سهره (مغولی ، صورتی ، نوک سرخ ، طلايي )، کمرکولی بزرگ و...

خزندگان و دوزيستان: آگاما، آژيليس، آگاما، بزمجه، مارکرمی شکل، تيرمار، آلوسر، مارخالدار، افعی پلنگی،  مار شتری، افعی شاخدار،  مار جعفری،  کور مار شنی،  وزغ،  وزغ مرمری،  قورباغه،  لاک پشت مهميزدار شرقی،  لاک پشت افغانی و ...