مناطق چهارگانه مناطقي هستند كه تحت نظر سازمان حفاظت محيط زيست مديريت مي‌شوند. اين مناطق به ترتيب اهميت عبارتند از:

پاركهاي ملي: مناطق وسيع و برجسته‌اي كه داراي اهميت ملي هستند و ميراث‌هاي طبيعي در آنها بايد ضمن حفاظت، نيازهاي تفرجگاهي، آموزشي و پژوهشي را برآورده نمايد.

 پناهگاههاي حيات وحش: طيفي از مناطق آبي و خشكي كه مي‌توانند حفاظت حيات وحش را تضمين كرده و تا حد معيني دخالتهاي انساني در آنها مجاز شمرده مي‌شود.

 مناطق حفاظت شده: مناطق نسبتاً كوچك يا نمونه‌هاي برجسته منحصر به فرد و آثار باقي‌ماندة گياهي و جانوري يا پديده‌هاي زمين شناسي كه غير قابل جانشين هستند.

 آثار طبيعي ملي: مناطقي كه از جنبه حفاظت گياهان و جانوران حايز اهميت هستند ولي نياز به احياء و ترميم دارند.